bunzing

mannelijk (de)/'bʏnzɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

roofdieren (roofdieren) kleine behendige marterachtige, , die als afweer een sterke stank kan verspreiden
De bunzing gaat bij de jacht vooral op zijn neus en oren af.

*Middelnederlands "bonsinc", bunsinc(k), afleiding bij *buns ‘schuur’, nevenvorm van boes; zie aldaar.

Engelspolecat

Fransputois

DuitsIltis

Spaansturón

Italiaanspuzzola

Portugeestourão

Zweedsiller

Deensilder