statuut

onzijdig (het)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) officieel reglement omtrent rechten, plichten en bevoegdheden van de (rechts)personen binnen een groter verband als een staat, bedrijf, instantie, faculteit enz.
    De werkwijze is vastgelegd in het statuut.
    Het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

Etymologie

* Van het Franse statut, in de betekenis van ‘voorschrift’ voor het eerst aangetroffen in 1270

Vertalingen

Engelsby-laws, regulations, rules
Fransstatut
Spaansestatuto, reglamento