status

mannelijk (de)/ˈstatʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(algemeen) plaats in een vast geheel of een bepaald proces
sociologie (sociologie) aanzien in de maatschappij, hiërarchische positie
Een hoge maatschappelijke status.
Sociale status.
De stedelijke elites vonden andere manieren om hun status te handhaven, bijvoorbeeld door functies in de keizerlijke hiërarchie te vervullen.
juridisch (juridisch) maatschappelijke toestand of positie met bepaalde rechtsgevolgen
Als zij de status van vluchteling krijgt, mag ze in het land blijven.
medisch (medisch) actueel overzicht van aandoeningen en behandelingen, dossier over patiënt in ziekenhuis
Wat is de status van de patiënt?
internet (internet) bericht over een bepaalde toestand, bijv. op sociale media
De status van het bericht wordt weergegeven.

*[2]: in de nieuwere betekenis ‘maatschappelijk aanzien’ via "status", aangetroffen vanaf 1959

Engelsstatus, grade, rank

DuitsStatus, Status, Ansehen

Spaansestatus, grado, rango