specerij

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

voeding (voeding) een gedroogd plantendeel, anders dan een groen blad of stengel, dat als geur-, kleur- of smaakstof aan voedsel wordt toegevoegd
De grens tussen specerij en kruid is moeilijk exact te trekken, maar specerijen komen veelal uit de tropen.

Etymologie

*afgeleid van het Franse épice ()

Vertalingen

Engelsspice

Fransépice

Spaanscondimento, especia

Turksbaharat

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek