snor

mannelijk/vrouwelijk (de)/snɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beharing tussen neus en bovenlip
Hij leek een permanente glimlach te hebben onder zijn borstelige snor en was hier in de wildernis duidelijk in zijn element.
We zeiden niet veel, wat hadden twee negenjarigen kunnen zeggen? We zaten er met gebogen hoofd en dachten aan hem, zagen hem voor ons, vooral zijn blik en zijn snor.
zangvogels (zangvogels) vogel () die tot de rietzangers behoort en een snorrend geluid voortbrengt
speelgoed dat een brommend geluid voortbrengt
lichte dronkenschap
verkeer (verkeer) wagen voor ongeregeld passagiersvervoer

*[2],[3],[4] (nomact) "snorren"

Engelsmoustache, mustache, Savi's warbler

Fransmoustache, locustelle luscinioïde

DuitsSchnurrbart, Schnauzbart, Rohrschwirl

Spaansbigote, mostacho

Russischусы, соловьиный сверчок

Zweedsvassångare