slechthorendheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. hoorstoornis waarbij iemand geluiden en spraak minder goed waarneemt

Verwante woorden

slechtslecht verlichtslecht verlichteslechtaardslechtaardsslechteslechtenslechterslechtereslechterikslechterikenslechtgehumeurd
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek