slaap

mannelijk (de)/slap/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

periode van inactiviteit waarbij het lichaam tot rust komt
Jan snurkt in zijn slaap.
Om vier uur 's ochtends viel Olive in slaap naast het schilderij.
behoefte aan slaap
Ik heb zo'n slaap.
Voordat ik weer in slaap viel kreeg ik de gedachte aan zeven verschrompelde lijken in gesmolten slaapzakken niet uit mijn hoofd.
's Ochtends was hij wakker geworden op de sprei van een van de bedden, met naast hem een vrouw - ze heette Laetitia - die nog diep in slaap was.
anatomie (anatomie) zijvlak van het hoofd tussen oog en oor
De loop van het pistool raakte zijn slaap.
tot korstjes opdrogende afscheiding aan de oogleden
Wanneer ik wakker word heb ik steeds slaap in mijn ogen.

*Van de stam van het werkwoord slapen

Engelssleep, temple

Franssommeil, tempe

DuitsSchlaf, Schläfe

Spaanssueño, sien

Italiaanssonno, tempia

Portugeessono, fontes, têmpora

Russischсон, висок

Japans蟀谷

Turksuyku, şakak

Poolssen, skroń

Zweedssömn, tinning

Deenssøvn