schuld

mannelijk/vrouwelijk (de)/sxʏlt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

financieel (financieel) een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe (nog) niet betaald wordt
Hij zit zwaar in de schulden.
figuurlijk (figuurlijk) een verantwoordelijkheid die aan iemand wordt toegeschreven voor een laakbare gebeurtenis of toestand
Hij kreeg de schuld voor de neergang van het bedrijf.
Maar laten we wel wezen: in feite is het natuurlijk Joy's schuld dat wij hier zonder gids in de Siciliaanse Apennijnen ronddolen.
Je geeft haar vervolgens een geheimhoudingsverklaring, een vergoeding en de belofte op een nieuwe baan, waarmee je de schuld volledig bekent.

* In de betekenis van ‘verplichting’ voor het eerst aangetroffen in 1201

Belofte maakt schuld — Als je iets beloofd hebt, moet je dat ook nakomen
Waar twee kijven hebben twee schuld — Als er ergens ruzie is, valt dat alle betrokkenen te verwijten
Een schuld is haalbaar, niet draagbaar — De schuldeiser is verantwoordelijk voor het afdwingen van een vereffening van de schuld
Eigen schuld, dikke bult — Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen fouten

Engelsdebt, guilt, fault

Fransdette, faute

DuitsSchuld, Schuld, Verschulden

Spaansdeuda, culpa

Italiaansdebito, colpa, colpevolezza

Portugeesdívida, culpa

Poolswina

Zweedsskuld, gäld, skuld