schuif

mannelijk/vrouwelijk (de)/sxœyf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

manier om een deur te vergrendelen met een plat voorwerp
Om de deur te openen moet je eerst de schuif eraf halen.
uitschuifbare bak in een meubelstuk, lade
De kleren lagen in de bovenste schuif.

Vertalingen

Engelsbolt

Spaanscerrojo

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek