schoonzus

vrouwelijk (de)/ˈsxonzʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

familie (familie) de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote
Hij was niet veroordelend, in deze kwestie was hij niet alleen uit eigen overtuiging beginselvast, hij was ook decennialang opgevoed door zowel Ingeborg als haar beste vriendin en bovendien zijn schoonzus Christa.

*afgeleid van zus

Engelssister-in-law

Fransbelle-sœur

DuitsSchwägerin

Spaanscuñada

Italiaanscognata

Deenssvigerinde