rok

mannelijk (de)/rɔk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

kleding (kleding) een voornamelijk door vrouwen (in o.a. Schotland ook door mannen) gedragen buis- of kegelvormig kledingstuk dat om de "taille" wordt gedragen en een deel van de benen bedekt
Haar bovenlichaam was volmaakt, haar rok als een stilleven van stof over de vorm haar dijen.
Een jonge jongen in een Schotse rok kwam keihard in een stofwolk de berg af rennen en sprong onmiddellijk op Pogues rug.
kleding (kleding) type avondkleding, rokkostuum
membraan [1], omhullend vlies, "tunica" [3]

*(erfwoord) via Middelnederlands "roc" van Oudnederlands "rok", in de betekenis van ‘kledingstuk’ aangetroffen vanaf 1100

Het hemd is nader dan de rok — Eigen familie gaat voor
Iemand achter de rokken lopen/ziten — Iemand (m.n. een vrouw) het hof willen maken, een vrouw proberen te versieren
Zij heeft geen rok aan haar gat — Die vrouw heeft niets, zij is erg arm
: rok

Engelsskirt, dress-coat, tails

Fransjupe, habit

DuitsRock, Frack

Spaansfalda, frac

Italiaansgonna, marsina

Portugeessaia

Russischюбка, фрак

Poolsspódnica

Zweedskjol, frack