ringvinger

mannelijk (de)/ˈrɪŋvɪŋər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. anatomie (anatomie) vierde vinger gerekend vanaf de duim, gelegen tussen de pink en de middelvinger, traditioneel bestemd voor het dragen van ringen

Etymologie

*, omdat deze vinger traditioneel gebruikt wordt voor het dragen van zegel- of trouwring

Vertalingen

Engelsring finger
Fransannulaire
DuitsRingfinger
Spaansdedo anular, anular
Italiaansanulare
Portugeesdedo anular, anular
Japans薬指
Koreaans약지
Turksyüzük parmak
Poolspalec serdeczny
Deensringfinger