hand

vrouwelijk (de)/hɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) uiterste deel van de arm, voorbij de pols
Zij heeft in haar hand een groot boek.
Ik duwde de deur met beide handen open en zag dat er ’s nachts een dik pak sneeuw was gevallen, waarvan een stukje geel kleurde toen ik er mijn waterfles in leegde.

*uit Middelnederlands: hant verwant aan : hand en : Hand, handus. Niet buiten bekend.

twee handen op één buik
hand in hand gaan — Samengaan, altijd samen voorkomen
hand over hand toenemen — Steeds erger worden
Als de ene hand de ander wast worden ze allebei schoon. — Wanneer je samenwerkt en elkaar helpt, is hetgeen gebeuren moet sneller gedaan
Als je hem een vinger geeft, neemt hij de hele hand. — Als je iemand een beetje helpt, wil diegene altijd je hulp
Beter één vogel in de hand dan tien in de lucht. — Kleine concrete resultaten zijn beter dan grootse plannen
De hand aan de ploeg slaan. — Flink aan het werk gaan
De hand in eigen boezem steken — De schuld (ook) bij zichzelf zoeken

Engelshand, run out of control

Fransmain

DuitsHand, verkaufen, außer Kontrolle geraten

Spaansmano

Italiaansmano

Portugeesmão

Russischрука, кисть руки

Chinees手

Japans手

Koreaans손

Arabischيَد, يد

Turksel

Poolsdłoń

Zweedshand

Deenshånd