rietfluit

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈritflœyt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. blaasinstrument gemaakt van een rietstengel
    Eén der herders fluit op zijn rietfluit, de ander zingt erbij, terwijl de derde herder danst met de herderin.

Verwante woorden

RietrietachtigrietachtigeRietakkerrietakkersRietbeekrietbladrietblazerrietblazersRietdekkerrietdekkersRietdekkerstraat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek