remonstrant

mannelijk (de)/rəmɔn'strɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een Nederlandse calvinist die in de 17e eeuw volgeling van Arminius was
In het christendom speelden remonstranten een grote rol.

* Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘lid van protestants kerkgenootschap’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1618

EngelsRemonstrant

Fransarminien

DuitsRemonstrant

Spaansarminiano