redeneerwijze
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌredəˈnerwɛizə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- manier waarop een opvatting wordt beargumenteerdDe wiskunde is om een andere reden belangrijk voor gedachte-experimenten, zegt zij. „De redeneerwijze is vaak aan de wiskunde ontleend. Een voorbeeld is de redering ad absurdum. Als je daarmee A wilt bewijzen, dan begin je juist met A te ontkennen, en vervolgens laat je zien dat die ontkenning onmogelijke gevolgen heeft.”Pas nu kunnen we ten volle de opvattingen, praatjes, redeneerwijzen, kortom alles waaruit een andere subcultuur bestaat, ongefilterd tot ons nemen.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek