ratel

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziekinstrument (muziekinstrument) een eenvoudige muziek- en signaalinstrument dat geluid geeft doordat bij het rondslingeren een tandrad een latje repeterend weggedrukt en laat terugvallen
techniek (techniek) een mechaniek met kamrad en pal, dat een asdraaiing slechts in één richting toelaat
Bij gereedschap is de ratel meestal in twee richtingen beruikbaar.
figuurlijk (figuurlijk) iemand die doorlopend praat

* Leenwoord uit het Afrikaans, in de betekenis van ‘marterachtige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1884

Engelsratchet, ratchet

Franscrécelle, cliquet

DuitsRatsche, Gesperre, Knarre