rammelaar

mannelijk (de)/ˈrɑməˌlar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) mannetje van een dier uit de familie der Haasachtigen (bijvoorbeeld een konijn of haas)
een speeltuig voor baby's, m.b. een hol voorwerp waarin zich een of meer balletjes bevinden en dat geluid voortbrengt wanneer er mee geschud wordt
babbelaar, tateraar; praatziek persoon

*[2], [3] Afgeleid van rammelen (ratelen, een rommelend geluid maken) .

Engelsbuck, jack

Fransbouquin

DuitsRammler, Bock

Spaansconejo macho, liebre macho