radiostraling

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. natuurkunde (natuurkunde) een vorm van elektromagnetische straling met lange golflengtes (1 millimeter tot duizenden kilometers) en lage frequenties
    Ongeveer de helft van de uitzonderlijke ns-stelsels blijken ook relatief sterke bronnen van radiostraling te zijn.
    Dat doen ze door jaar in, jaar uit naar snel rondtollende pulsars te kijken - kleine, compacte sterretjes in ons eigen Melkwegstelsel die met de regelmaat van een atoomklok korte pulsjes radiostraling te zien geven, als op hol geslagen kosmische vuurtorens.