pruim

mannelijk/vrouwelijk (de)/prœym/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bloemplanten (m) (bloemplanten) een plantensoort uit de rozenfamilie ()
fruit (fruit) vrucht van de pruimenboom
kleur (kleur) de violette kleur van paarse pruimen (kunnen echter ook geel of rood zijn)
pluk tabak om op te kauwen of te zuigen

* Leenwoord uit het Grieks, in de betekenis van ‘vrucht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1377-1378

De rijpste pruimen zijn geschud — belangrijkste werk is gedaan of grootste deel van de oogst is binnengehaald

Engelsplum

Fransprune

DuitsPflaume

Spaansciruela

Italiaansprugna, susina

Portugeesameixa

Russischслива

Japansセイヨウスモモ, プラム

Turkserik

Zweedsplommon

Deensblomme