politieman

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. ordehandhaving, beroep (ordehandhaving) (beroep) iemand wiens taak het is de wet te handhaven en overtreders in de kraag te grijpen
    Hij wilde politieman worden.
    Tv-zender CNN vatte Obama’s woorden op als een aansporing voor jongeren om te blijven protesteren tegen het politiegeweld. Aanleiding voor de dagenlange protesten in Amerikaanse steden is de dood van de zwarte George Floyd, die in Minneapolis door verstikking om het leven kwam doordat hij minutenlang bekneld werd door de knie van een witte politieman.

Vertalingen

Engelspoliceman
DuitsPolizeibeamter, Polizist
Zweedspolistjänsteman

Verwante woorden

polipoli'spolichinelpolichinellenpolichinelspolieppoliepenpolieposepolierpolierdepolierdenpolieren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek