plantrekker

mannelijk (de)/ˈplɑntrɛkər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. (Belgisch) iemand die zich op een of andere wijze steeds uit de slag weet te trekken.

Verwante woorden

planplan de campagneplanbaarplanbordplanbordenplanbureauplanbureausplancapaciteitplanchetplanchetsplanchettenPlanciusstraat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek