plaats delict

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌplatsdeˈlɪkt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) precieze plek waar een misdaad is gebeurd
    Op beveiligingscamera’s in de omgeving van de plaats delict zijn beelden gevonden van de schutter.

Etymologie

*(verkorting) van "plaats van het delict"

Vertalingen

Engelscrime scene
Fransscène de crime
DuitsTatort