plaats delict
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌplatsdeˈlɪkt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) precieze plek waar een misdaad is gebeurdOp beveiligingscamera’s in de omgeving van de plaats delict zijn beelden gevonden van de schutter.
Etymologie
*(verkorting) van "plaats van het delict"
Vertalingen
Engelscrime scene
Fransscène de crime
DuitsTatort
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek