pinguïn

mannelijk (de)/ˈpɪŋwɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) benaming voor niet-vliegende zeevogels uit de orde die alleen voorkomt op het zuidelijk halfrond
Veel mensen vinden pinguïns indrukwekkende dieren.
Door de consumptie van pinguïns en hun eieren, door hun voedsel weg te vissen, door de vernietiging van hun leefgebied, door het uitkoken van pinguïns om olie te winnen, door vervuiling van de oceanen en door het opwarmen van het zeewater – om maar enkele door mensen veroorzaakte problemen te noemen – is het overleven van de ‘knapste vogel’ op aarde momenteel in groot gevaar. [https://www.nrc.nl/nieuws/2023/11/03/hun-vlees-hun-eieren-hun-poep-hun-leven-alles-van-de-pinguins-wordt-geroofd-a4179451 (3 nov 2023)]

*van "penguin", in de betekenis van ‘pinguïnachtige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1595

Engelspenguin

Fransmanchot

DuitsPinguin

Spaanspingüino

Italiaanspinguino

Portugeespinguim, pingüim

Russischпингвин

Chinees企鹅, 企鵝

Japansペンギン

Koreaans펭귄

Turkspenguen

Poolspingwin

Zweedspingvin

Deenspingvin