oprichter

mannelijk (de)/ˈɔprɪxtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. handel (handel) iemand die een activiteit is gestart
    Albert Heijn was de oprichter van AH..
    Pim Fortuyn was de oprichter van de lijst Fortijn.

Etymologie

* van oprichten

Synoniemen

aanstichtergrondleggergrondvesterstamvader
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek