grondlegger
mannelijk (de)/ˈɣrɔntlɛɣər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- oprichter, stichter, iemand die ergens de basis van gelegd heeft.Niels Bohr is de grondlegger van de kwantummechanicaScrambler vertelde dat hij erg geïnspireerd was door de legendarische Grandma Gatewood, de grondlegger van de ultra-light beweging, om met een zo licht mogelijke uitrusting te lopen.
Etymologie
* van grondleggen
Vertalingen
Engelsfounder
Fransfondateur
DuitsGründer
Spaansfundador
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek