opkroppen

/ˈɔpkrɔpə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. niet uiten (en dus binnenhouden) van gevoelens zoals woede
    Hij kon zijn woede en verontwaardiging maar met moeite opkroppen.
    Nieuwe reeks van het programma over identiteit met filosoof Stine Jensen. Het thema van de eerste uitzending is woede. Wat is de waarde van woede? Bestaat er zoiets als positieve woede? En is het opkroppen van woede slecht? NRC 11 juni 2016

Etymologie

*op een onnatuurlijke wijze binnenhouden, eigenlijk in de krop houden

Synoniemen

inhoudenonderdrukkenophopenopstapelenverkroppenbedwingenbeteugelentegenhoudentemperen

Vertalingen

Duitsverschlucken, hinunterschlucken
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek