onderstreping

vrouwelijk (de)/ˌɔndərˈstrepɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een lijn onder een woord of meerdere woorden om dat stuk tekst meer te laten opvallen
De ijverige student die geen verschil kon maken tussen hoofd- en bijzaken had alle zinnen in het boek voorzien van onderstrepingen.
Het boek dat vol met onderstrepingen stond kon niet meer als tweedehands boek verkocht worden.

Etymologie

* van onderstrepen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek