accentuering

vrouwelijk (de)/ˌɑksɛntyˈwerɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

presentatie op zo'n manier dat het als onderdeel extra opvalt
Het brute en het uitgesproken masculiene heeft sinds #MeToo toch al een slechte pers en accentuering van typisch mannelijke eigenschappen als beharing is daarom niet en vogue. Zie de slordige stoppelbaard van Harvey Weinstein, die nu vooral afgrijzen wekt.

Etymologie

* van "accentueren"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek