onderbouwing

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het onderbouwen
    Het inspectierapport, dat onder meer concludeert dat er sprake is van financieel wanbeheer op de school, vormt de belangrijkste onderbouwing voor Slobs vordering dat het bestuur moet opstappen.

Etymologie

* van onderbouwen

Synoniemen

bewijsrechtvaardiging
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek