nek

mannelijk (de)/nɛk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) achterste gedeelte van de hals
Haar nek deed pijn en haar hoofd bonkte.
Ik droeg een pet met een lange achterflap om mijn nek te beschermen tegen de zon.
Maar Teresa zweeg, met haar blik nog steeds op de uitgebrande kerk gericht, en het was alsof Olive de harde, donkere haarpunten in haar eigen nek voelde vallen.

* In de betekenis van ‘achterste deel van hals’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

De nek [durven] uitsteken — Een bepaald risico durven nemen (ten behoeve van iets anders)
Iemand de nek toekeren — Niets meer met iemand te maken willen hebben (≈ iemand de rug toekeren)
Iemand met de nek aankijken (aanzien) — Iemand negeren en minachtend behandelen
Iemand op de nek zitten — Iemand continu controleren om te zien of diegene het opgedragen werk goed doet, al af heeft, etc.
Ik heb geen ogen in mijn nek! — Ik kan niet zien wat er achter me gebeurt!
Nek aan nek — Op gelijke positie voortgaan bij een race
Over zijn nek gaan — overgeven, vomeren
Tot aan/over zijn nek in de problemen/schulden, ... zitten — Heel veel problemen, schulden e.d. hebben

Engelsnape

Fransnuque

DuitsNacken

Spaansnuca, cogote

Italiaansnuca

Portugeesnuca

Arabischقفا

Turksense

Poolsszyja, kark