meelezer

mannelijk (de)/ˈmelezər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die een boek leest nadat het geschreven is, maar voordat het wordt uitgegeven
    Het boek werd in 1937 vermoedelijk niet uitgegeven omdat de twee meest kritische meelezers van Toonder, zijn vrouw en zijn broer, het niet goed genoeg vonden. “Als zij op- of aanmerkingen hadden, was het niet geschikt voor openbaring”, aldus kleinzoon Irwin.de Telegraaf 10 jun. 2017
    Arnolds liet aan het BoekBlad weten dat het besluit zijn levenswerk over te dragen niet eenvoudig was. Hij bedankte meteen de schare meelezers en -knippers die hem 35 jaar lang bijstonden. Zij verzamelden alles over de Boekenweek, de Kinderboekenweek, de maand van het Spannende Boek en alle andere activiteiten van het CPNB.de Telegraaf 27 mrt. 2014

Etymologie

* van meelezen