mechanica
vrouwelijk (de)/meˈxaniˌka/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (natuurkunde) natuurkunde die zich bezighoudt met het evenwicht en de beweging van lichamen
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘theoretische werktuigkunde’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1740
Vertalingen
Spaansmecánica
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek