maatregel

mannelijk (de)/ˈmatreɣəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iets dat wordt beslist om een doel te treffen
Er moesten maatregelen genomen worden om op tijd klaar te zijn.
De verwijzing naar de rechtsstaat is bedoeld om de argumenten tegen de voorgestelde maatregel om de griffierechten te verhogen kracht bij te zetten.

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘schikking’ voor het eerst aangetroffen in 1734

Engelsmeasure

Fransmesure, décision

DuitsMaßnahme

Spaansmedida