kurk

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈkʏrᵊk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

afdichting voor flessen uit veerkrachtig materiaal dat de flessehals afsluit; oorspronkelijk gemaakt uit de schors van een bepaalde boomsoort (kurkeik, ), vanaf de 20e eeuw ook wel uit kunststof
Door de late goal moesten de kurken nog even op de fles blijven.
Eindelijk nam ze een klein aarden kruikje, goot de drank erin, deed er een kurk op en zei: 'Ieder uur tien druppels, drie dagen lang en je paard is weer gezond.'
Een van de andere jongens kreeg die avond zijn trailnaam. Ik had hem gevraagd de wijn vast open te trekken. Hij draaide de kurkentrekker de fles in en de wijn spoot over hem heen. De fles bleek namelijk geen kurk, maar een draaidop te hebben.

zelfstandig naamwoord

licht, poreus materiaal, afkomstig uit de boomschors van de kurkeik
De hengel heeft een handgreep van kurk.

*via Middelnederlands "corc" van "corcho", in de betekenis van ‘schors van kurkeik, materialen daarvan’ aangetroffen vanaf 1545

Engelscork, cork

Fransbouchon, liège

DuitsKorken, Pfropfen, Stöpsel

Spaanscorcho, tapón de corcho, corcho

Italiaanstappo, turacciolo, sughero

Portugeescortiça

Russischпробка, пробка

Poolskorek, korek

Deenskork