keilen

/ˈkɛilə(n)/

Betekenis

werkwoord

sport, inerg (sport) (inerg) ketsen, een steentje met een afgeplatte vorm scherend over een wateroppervlak gooien zodat het zo vaak mogelijk stuitert
De jongens vermaakten zich door met steentjes over de vijver te keilen.
{{ouds
ov (ov) gooien, smijten
Woedend keilde hij zijn leerboeken uit het raam.
ov, figuurlijk (ov) (figuurlijk) snel in grote hoeveelheid drinken
Bij het achterover keilen van een biertje moet het hoofd even in de nek geworpen worden.

*van het Middelnederlands "keylen" "een werpspel"