keel

onzijdig (het)/kel/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (f)/(m): (anatomie) voorste, uitwendige gedeelte van de hals
De chauffeur kreeg een mes op zijn keel en moest zijn geld afstaan.[https://wnl.tv/2019/01/18/taxichauffeur-krijgt-mes-op-keel/ Taxichauffeur krijgt mes op zijn keel en moet geld afstaan aan tweetal], WNL, 18 januari 2019
anatomie (f)/(m): (anatomie) lichaamsopening beginnend achter in de mondholte waardoor voedsel en drank het lichaam in komt
Wanneer een cliënt schrikt van een handeling of aanraking zal hij reflexmatig inademen waardoor de voedselbrok nog verder de keel in kan schieten.[https://www.zorgvoorbeter.nl/eten-en-drinken/verslikken Wat te doen bij verslikken], zorgvoorbeter.nl
Ik wil gillen, maar mijn keel zit dicht.

zelfstandig naamwoord

*[B] Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘rood (in de heraldiek)’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

de baard in de keel hebben — de overgang van jongensstem naar mannenstem ondergaan hebben (door de groei van het strottenhoofd)
een brok in de keel hebben — verdrietig of ontroerd zijn
de keel schrapen — een schrapend geluid maken in de keel, als voorbereiding om te gaan spreken
de keel smeren — drinken (van met name alcoholische dranken)
de keel kost veel — drankverslaving kan leiden tot armoede
praten met een hete aardappel in de keel — bekakt praten
een keel opzetten — schreeuwen
Het hangt mij de keel uit — Ik heb er genoeg van, ik ben het helemaal zat

Engelsthroat, gules

Fransgorge, gueules

DuitsKehle

Spaansgarganta, gules

Arabischحَلْق

Turksboğaz

Poolsgardło

Zweedsstrupe, svalg, hals

Deensstrube, svælg