strot

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. anatomie (anatomie) strottenhoofd, keel

Etymologie

* In de betekenis van ‘voorkant van de hals’ voor het eerst aangetroffen in 1567 * (erfwoord): naast gewestelijk stroot, uit Middelnederlands strōte (ook starte, sterte), uit Oergermaans *struttōn, evenals Nederduits Strott, een versmoltene stam met de mobiele s uit de eerdere grondvorm *þrūtō, genitief *þruttaz, deverbatief bij Indo-Europees *(s)trud- ‘opgezwollen, naar voren stekend’, vergelijk Welsh trythu ‘zwellen’, Latijn strūma ‘kropgezwel’, Lets trums ‘gezwel’ en Oudkerkslavisch trŭsa ‘stijf haar’.

Synoniemen

adamsappel

Uitdrukkingen

  • Het komt me de strot uit — Ik ben het helemaal zat, ik heb er helemaal genoeg van
  • Iemand iets door de strot duwen — Iemand tegen diens zin iets opdringen
  • Iets niet door de strot krijgen — Iets niet lusten

Vertalingen

Engelsthroat, larynx
Fransgosier, gorge
DuitsKehle, Gurgel
Spaanslaringe, garganta
Italiaanslaringe
Turksboğaz, gırtlak
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek