karabinier

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. ruiter bewapend met een geweer
    In de singleplayer-campagne van de game gaan fans naar The Frontier als een karabinier van de Militia die Pilot wil worden.
    De karabinier was een cavaleriesoldaat, bewapend met een kort geweer, de karabijn. Hij was daardoor wendbaar en snel.
    Rond 10 uur werd de kist van koningin Fabiola de kathedraal binnengedragen door de karabiniers-grenadiers uit Leopoldsburg. De voltallige koninklijke familie, gekleed in zwarte en grijze rouwkledij, begeleidde de kist.

Etymologie

* uit het Frans