inverse

mannelijk (de)/ɪɱˈvɛrsə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wiskunde (wiskunde) functie of afbeelding die het effect van een andere functie of afbeelding tenietdoet, of anders gezegd de omgekeerde bewerking verzorgt
    Worteltrekken is de inverse van kwadrateren.
    Een PO-SET-relatie is een partiële ordening, zoals bijv. ‘deel van’ en zijn inverse, ‘type van’, etc.

Etymologie

*van "inverse"