instrumentalis
mannelijk (de)/ˌɪnstrymɛnˈtalɪs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (grammatica) een naamval die aangeeft dat een zelfstandig naamwoord het object is waarmee een actie wordt uitgevoerdDe instrumentalis wordt onder andere gebruikt in het Pools en in het Kroatisch.
Etymologie
* Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘naamval die het middel aangeeft’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847
Vertalingen
Russischтворительный падеж
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek