instrumentalis

mannelijk (de)/ˌɪnstrymɛnˈtalɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. grammatica (grammatica) een naamval die aangeeft dat een zelfstandig naamwoord het object is waarmee een actie wordt uitgevoerd
    De instrumentalis wordt onder andere gebruikt in het Pools en in het Kroatisch.

Etymologie

* Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘naamval die het middel aangeeft’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847

Vertalingen

Russischтворительный падеж