iconoclasme

onzijdig (het)/ˌikonoˈklɑsmə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) religieus gemotiveerde vernietiging van de afbeeldingen van vereerde personen
    Een 'fraai' staaltje van iconoclasme is de verwoesting door de Islamitische Staat van een kunstcollectie van wel drieduizend jaar oud. [http://www.nu.nl/videos/4000970/vernietigt-3000-jaar-oude-kunstcollectie.html www.nu.nl]
    {{ouds
  2. figuurlijk (figuurlijk) uit vernieuwingsdrang vernietigende kritiek op bestaande gerespecteerde opvattingen, personen of instanties geven.
    Lu Xun onderkent al wel de gevaren van zijn denkbeelden: iconoclasme kan immers uitmonden in een nihilistisch wereldbeeld waarin überhaupt geen plaats meer is voor relevante ethische waarden.

Etymologie

*via "iconoclasme", "iconoclasm" of direct van humanistisch Latijn "iconoclasmus", afgeleid van "iconoclasta", "iconoclast" dat op het teruggaat, in de betekenis "beeldenstorm" aangetroffen vanaf 1877 (zie vindplaats hieronder)

Synoniemen

beeldenstorm
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek