huisvestingswet

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een wet die regels en richtlijnen vastlegt voor de toewijzing, beschikbaarheid en kwaliteit van woningen, met als doel een adequate en eerlijke huisvesting voor alle inwoners te waarborgen

Verwante woorden

huishuis aan huishuis ter heidehuis van oranjehuis van oranje-nassauhuis van saksen-coburghuis-aan-huisactiehuis-aan-huisbladhuis-aan-huisbladenhuis-aan-huiscollectehuis-aan-huisverkoophuis-aan-huisverkoper
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek