hint

/hɪnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een aanwijzing, suggestie, tip
We gaven hem een hint bij het maken van de puzzel.
een betekenisvol gebaar
Mijn gebarentaal was bijzonder slecht, hoewel men langzaam mijn hints leerde ontcijferen.

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘wenk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1903

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek