grondwettelijkheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets voldoet aan de regels en de eisen van de grondwet

Etymologie

* afleiding van grondwettelijk

Verwante woorden

Gronausestraatgrondgrondaanbiedinggrondaanbodgrondaankoopgrondaankopengrondaanvalgrondaanvallengrondaanwinninggrondaanwinningengrondachtiggrondachtige
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek