dulden

/xxxx/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) bereid zijn iets ongestraft te laten
Hij duldde niet langer dat ze hem nadeden en werd daarom kwaad.
Tegen de tijd dat ik hem ontmoette, was hij een despoot die met ijzeren vuist regeerde en geen enkele ongehoorzaamheid van zijn minderen duldde.

* In de betekenis van ‘verdragen, toelaten’ voor het eerst aangetroffen in 1477

Engelsendure, bear

Franssupporter

Duitsdulden, ertragen

Spaanssoportar, sufrir, conllevar

Portugeessuportar