dorpeling

mannelijk (de)/ˈdɔrpəˌlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

inwoner van een kleine plaats op het platteland
Een dorpeling meldde zich in onze achtertuin, ze lopen hier het liefst achterom, dat is dorps.
Er waren dorpelingen die vonden dat je in een National Park niet moet bouwen.

*afgeleid van dorp

Engelsvillager, village dweller

Fransvillageois

DuitsDorfbewohner, Dörfler

Spaansaldeano

Poolswieśniak

Zweedsbybo

Deenslandsbybo, landsbyboer