doortrapt

/dor'trɑpt/

Betekenis

werkwoord
  1. slim maar slecht
    De doortrapte oplichter had een geloofwaardig verhaal verzonnen om mensen geld afhandig te maken.
    Of waren ze ergens in het Oosten opgeleid? Anderzijds sprak er een koelbloedigheid uit hun gedrag die zelfs die van de meest ervaren en doortrapte misdadigers verre oversteeg.

Etymologie

* In de betekenis van ‘sluw’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1555

Vertalingen

Fransmalicieux