doorgroeven

/dorˈɣruvə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. diepe voren in een oppervlak veroorzaken
    De tand des tijds doorgroefde zijn gelaat.

Verwante woorden

Doordoor en doordoorademendooraderddooraderdedooraderendooraderingdoorakkerenDoorakkersdooratdoorbakkendoorbeet
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek