doorbijten

/xxxx/

Betekenis

werkwoord
  1. ov (ov) bijtend in tweeën verdelen
    De bougiekabels van zijn auto waren door een steenmarter doorgebeten.
  2. inerg (inerg) ondanks moeilijkheden volharden
    Hij was achteraf intens blij dat hij doorgebeten had en niet had opgegeven.
    Het is even doorbijten, maar dan heb je ook wat.